Köpeğiniz Diğer Köpeklere Neden Havlıyor?

Yürüyüş sırasında karşıdan bir köpek geliyor. Sizin köpeğiniz onu gördüğü anda kayışı geriyor, havlamaya başlıyor ve bütün dikkati karşıdaki köpeğe gidiyor.

Bu noktada sahipler genellikle iki şeyden birini söylüyor:

“Benim köpeğim saldırgan.”

Ya da:

“Aslında çok sosyal, sadece oynamak istiyor.”

Her iki ihtimal de olabilir. Ama sadece havlamaya bakarak karar vermek doğru değildir.

Havlama tek başına bize sebebi söylemez

Köpek korktuğu için havlayabilir. Diğer köpeğin yanına gitmek istediği hâlde kayış engel olduğu için hayal kırıklığı yaşayabilir. Geçmişte kötü bir deneyim yaşamış olabilir. Sahibinin gerginliğini hissedebilir veya uzun zamandır her karşılaşmada aynı davranışı tekrar ettiği için bunu alışkanlık hâline getirmiş olabilir.

Bu nedenle davranışı anlamak için havlamadan önceki anlara bakarız.

Köpek diğer köpeği ne kadar uzaktan fark ediyor? Bedeni öne mi gidiyor, geriye mi kaçıyor? Sessizce kilitlenip sonra mı patlıyor? Her köpeğe mi, yoksa belirli özellikteki köpeklere mi tepki veriyor?

Bu ayrıntılar çalışma planını değiştirir.

Kayışı germek bazen tepkiyi büyütür

Sahip, başka bir köpek gördüğünde endişelenerek kayışı hemen kısaltabiliyor. Köpek de sahibindeki değişikliği hissediyor ve karşıdaki köpeğin gerçekten tehlikeli olduğunu düşünebiliyor.

Kayış tamamen boş bırakılmalı demiyorum. Kontrol her zaman sizde olmalı. Ancak kontrol ile sürekli baskı aynı şey değildir.

Doğru mesafeyi koruyarak köpeğin hâlâ sizi duyabildiği bir noktada çalışmak gerekir. Köpek kendini tamamen kaybettikten sonra verilen komutların etkisi çok azalır.

Yol değiştirmek her zaman çözüm değildir

Her köpek gördüğünüzde karşı kaldırıma geçmek o an için rahatlatıcı olabilir. Fakat köpeğiniz hiçbir zaman doğru karşılaşmayı öğrenemezse sorun devam eder.

Diğer taraftan “alışsın” diyerek doğrudan başka köpeğin yanına götürmek de doğru değildir.

Amacımız kaçmak veya zorla yüzleştirmek değil, durumu yönetmektir. Köpeğin diğer köpeği fark ettiği ama iletişime açık kalabildiği mesafede çalışırız. Dikkatini tekrar sahibine çevirmeyi, yönlendirmeyi kabul etmeyi ve sakin biçimde yoluna devam etmeyi öğrenir.

Sahibin sakinliği önemlidir ama tek başına yetmez

“Siz gerilmeyin, köpek de gerilmez” sözü kısmen doğrudur. Sahip gergin olduğunda köpek bunu hissedebilir. Ancak sadece rahat davranmaya çalışmak, yerleşmiş bir davranış problemini kendiliğinden çözmez.

Ne zaman mesafe açacağınızı, ne zaman yön değiştireceğinizi ve köpek tepki vermeden önce nasıl müdahale edeceğinizi bilmeniz gerekir.

Zamanlama burada çok önemlidir. Köpek patladıktan sonra değil, davranış yükselmeye başladığında devreye girmek isteriz.

Köpeğinizin diğer köpeklere havlaması kader değildir. Fakat her havlamaya aynı yöntemle yaklaşmak da doğru değildir. Önce davranışın nedenini anlamak, ardından köpeğe uygun bir çalışma planı oluşturmak gerekir.