Köpeğim Evde Dinliyor Ama Dışarıda Neden Beni Duymuyor?

Bu cümleyi derslerde çok sık duyuyorum:

“Evde her şeyi yapıyor. Otur diyorum oturuyor, bekle diyorum bekliyor. Ama kapıdan çıkınca sanki benim köpeğim değil.”

Aslında köpeğiniz öğrendiği her şeyi unutmuyor. Sadece dışarıdaki dünya, evin salonundan çok daha zor bir çalışma alanı.

Evde köpeğin dikkatini çeken şeyler sınırlıdır. Ortam tanıdıktır, sesler bellidir ve genellikle karşısında sadece siz varsınızdır. Dışarı çıktığında ise kokular, araçlar, insanlar, kediler ve diğer köpekler devreye girer. Sizin verdiğiniz komut da bütün bu uyaranlarla yarışmaya başlar.

Bu nedenle evde yapılan çalışma değerlidir ama tek başına yeterli değildir.

Komutu bilmek ile uygulayabilmek aynı şey değil

Bir köpeğin evde “otur” komutunu yapması, o komutu işlek bir caddede de aynı şekilde uygulayabileceği anlamına gelmez.

Bunu bize benzetebilirsiniz. Sessiz bir odada kitap okumakla, kalabalık bir terminalin ortasında aynı kitaba odaklanmak aynı değildir. Bilgi değişmez ama ortam zorlaşır.

Eğitimde de köpeğin bildiği davranışları yavaş yavaş farklı ortamlara taşırız. Önce sakin bir sokak, ardından biraz daha hareketli bir alan, daha sonra insanların ve köpeklerin bulunduğu yerler… Köpeği bir anda en zor ortamın içine sokup kusursuz davranmasını beklemek adil olmaz.

Dışarıda ilk aradığım şey komut değil, iletişimdir

Sahipler genellikle yürüyüş sırasında sürekli komut vermeye başlıyor:

“Hayır, gel, bırak, bekle, yanıma, yapma…”

Bir süre sonra bütün kelimeler arka plandaki seslere dönüşüyor. Köpeği bunların hangisinin gerçekten önemli olduğunu ayırt edemiyor.

Ben çalışmalarda önce köpeğin sahibini takip edip etmediğine bakıyorum. Yön değiştirdiğinizde sizinle geliyor mu? Bir uyaran gördüğünde tekrar size dönebiliyor mu? Kayış üzerinden yaptığınız yönlendirmeyi anlayabiliyor mu?

Bu temel iletişim kurulmadan verilen komutların etkisi sınırlı kalır.

Gerçek eğitim dikkat dağıtıcıların arasında başlar

Köpeğiniz bahçede veya evde sizi dinliyor olabilir. Asıl mesele, dışarıdaki değişkenlerin arasında ne yaptığıdır.

Başka bir köpek geçerken sakin kalabiliyor mu?

Bir kediyi gördüğünde tamamen kontrolden mi çıkıyor?

Kafede masanın altında dinlenebiliyor mu?

Yol kenarında “bekle” dediğinizde gerçekten sizi takip ediyor mu?

Bunların her biri günlük hayatın içindeki eğitimdir. Amacımız gösteri yapmak değil, köpek ve sahibinin birlikte daha rahat yaşayabilmesini sağlamaktır.

Köpeğiniz dışarıda sizi duymuyorsa daha yüksek sesle bağırmanız gerekmez. Çalışmayı bir adım kolaylaştırmanız ve aranızdaki iletişimi güçlendirmeniz gerekir.

Eğitim alanında yapılan hareketler başlangıçtır. Kalıcı sonuç, sahibin günlük hayatta doğru şekilde devam etmesiyle ortaya çıkar.